به گزارش پایگاه خبری پیک نکا، به نقل از ایرنا؛ مشکل پسماند مازندران که ده ها سال بدون چاره اندیشی زیرساختی بر روی هم انباشته شده بود در سالهای اخیر به یکی از بزرگ ترین چالش های زیست محیطی کشور تبدیل شد که بسیاری از عرصه های جنگلی و اراضی کشاورزی را تحت تاثیر خود قرار داد.
سال های گذشته برای حل مشکل پسماند مازندران واکاوی های زیادی از سوی کارشناسان انجام شد که بعد از بررسی و سنجش روش های مختلف در مدیریت پسماند، به این نتیجه رسیدند که کارخانه کمپوست از جمله موثر ترین روش برای گره گشایی مشکل چندین ساله زبابه مازندران است.
دفن غیر بهداشتی و خام زباله ها که بیشتر در عرصه های جنگلی، جلگه ای و کنار ساحل انجام می شد آسیب های فراوانی برای محیط زیست این خطه از شمال به همراه داشت که در برخی از این سایت های زباله همانند انجیلسی بابل میلیون ها تن زباله در دل جنگلهای هیرکانی رها شد.
هر چند کارشناسان بر این امر تاکید دارند که برای مدیریت درست پسماند یک چرخه منظمی باید رعایت شود که این چرخه از اجرای درست طرح تفکیک زباله از مبداء آغاز و پسماند بعد از پردازش در نهایت به کارخانه کمپوست برای تهیه کود ختم می شود.
آنها بر این باورند با توجه به این که استان مازندران در تولید بسیاری از محصولات کشاورزی رتبه نخست را در کشور دارد و به عنوان لنگرگاه امنیت غذایی کشور معروف است تولید کود کمپوست از زباله برای این استان بسیار مفید و موثر است و خواستار افزایش کارخانه های کمپوست در این خطه از شمال شدند.
از سوی دیگر در برخی از شهرهای مرکزی مازندران همانند بابل، آمل و بابلسر هنوز تصمیم قطعی برای حل مشکل زباله در این شهرستان ها اتخاذ نشد و زباله های بابل و چند شهر اقماری به استان های همجوار منتقل و زباله های شهر آمل همچنان در عمارت دپو می شود.
کارشناسان بر این امر تاکید دارند که کارخانه زباله سوز نمی تواند به عنوان یک راه کار موثر برای حل مشکل زباله مازندران باشد چرا که اجرای این طرح نه تنها صرفه اقتصادی ندارد بلکه طرحی است که در جهان پیشرفته منسوخ شد و آلایندگی زیادی دارد و اگر قرار است دیگر شهرهای مازندران طرحی را مد نظر قرار دهند کارخانه کمپوست باید از جمله این طرح باشد.
کارشناسان با بررسی های دقیق نحوه حل مشکل پسماند در کشورهای مختلف به این جمع بندی رسیدند که استفاده از کارخانه زباله سوز در برخی از کشورها ده ها سال است که از گردونه خارج شد و روش های جدیدی را برای مدیریت پسماند در نظر گرفتند.
هزینه های بسیار سنگین ساخت زباله سوزها از یک طرف و هزینه های بالای نگهداری این کارخانه ها به همراه آلودگی های زیست محیطی آن سبب شد که این روش برای حل مشکل پسماند برای بسیاری از کشورهای پیشرفته دنیا از دستور کار خارج شود و روش های جدیدی را به کار گیرند.
کارشناسان محیط زیست افتتاح کارخانه کمپوست در شرق مازندران را اقدامی مبارک برای ساماندهی زباله مازندران می دانند چرا که اگر کارخانه کمپوست با دقت و حساسیت زیست محیطی فعال باشد موثرترین روش برای حل مشکل پسماند است.
زباله زخم عمیق پیکر نحیف طبیعت شمال کشور است. زخمی که در ۲ دهه اخیر عمیقتر شده و مساحت آن نیز در نقاط مختلف شمال و به ویژه مازندران افزایش یافته است.
جانمایی نامطلوب مکانهای دفن زباله مازندران در سه دهه اخیر سبب شده که اکنون مساحت عرصههای دپوی زباله در مازندران که عمدتا نیز در دل جنگلها قرار دارند به حدود ۲۰۰ هکتار برسد.
دپوی این زبالهها و آلوده شدن خاک محیط تنها چالش ناشی از این روش دفع پسماند نیستند. نفوذ شیرابهها به عمق زمین و آبهای زیرزمینی تهدید بزرگی است که بر سلامت ساکنان اطراف این سایتهای دپوی زباله تاثیر مستقیم میگذارد. زبالهدانهای تحمیل شده به طبیعت مازندران نبسیاری از زمینهای باغی، شالیزاری و مراتع استان را به درجهای از آلودگی رساندند که در سلامت محصولات تولیدی در این عرصهها ابهام وجود دارد.
شهرهای مازندران به گونهای گسترده شده که جنگل، کوه، دشت و مرتع بخشی از شهرها و روستاهای این استان را تشکیل میدهند و همه این اراضی هم در معرض تهدید زبالهها قرار دارند.
تکمیل کارخانه کمپوست کمتر از ۶ ماه
در این ارتباط مدیرعامل سازمان مدیریت پسماند مازندران اظهار کرد: تامین اعتبار و افتتاح کارخانه کمپوست بهشهر از محل اعتبارات مسئولیتهای اجتماعی در کمتر از ۶ ماه به بهرهبرداری رسید.
امید حسن زاده مقیمی گفت: این کارخانه با هدف مدیریت پسماند شهرهای بهشهر، نکا، گلوگاه، رستمکلا و خلیلشهر طراحی و ساخته شده و ظرفیت پذیرش ۲۵۰ تن زباله در روز را دارد که با انتقال ریجکتها به زبالهسوز ساری، دفن زباله در این منطقه به صفر میرسد.
مقیمی با بیان اینکه در حال حاضر ۱۵۵ تن زباله مربوط به این پنج شهر به این مجتمع منتقل میشود، تصریح کرد: پروژههای اجرا شده شامل اورهال خط پردازش، توسعه واحد تخمیر و هوادهی، احداث خطوط فاین و گرانول است و این مجموعه کاملترین چرخه تولید کمپوست را در کشور داراست که با دستور استاندار مازندران در کمتر از یکسال اجرایی و بهره برداری شد.
مدیرعامل سازمان مدیریت پسماند مازندران با تأکید بر استفاده از فناوریهای نوین در این کارخانه، خاطرنشان کرد: برای اولین بار در کشور از سیستم شارژ مکانیزه سالنهای تخمیر و سیستم هوادهی از کف استفاده شده که با توجه به رطوبت بالای هوای استان، راندمان تولید کمپوست را بهبود میبخشد.
وی ادامه داد: پس از اورهال کارخانه، پذیرش و پردازش زباله و تصفیه شیرابه را در دستور کار قرار دادیم و خوشبختانه با تعدیل و حوضچههای آرامش، شیرابههای تصفیه شده برای مصارف کشاورزی قابل استفاده هستند.
تصفیه شیرابه و استفاده در چرخه کشاورزی
مدیر عامل سازمان مدیریت پسماند مازندران اظهار کرد: روزانه بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ مترمکعب شیرابه در این کارخانه تولید میشود، که این شیرابهها پس از طی مراحل تصفیه، به چرخه کشاورزی بازمیگردد که گامی مؤثر در حفظ محیط زیست و منابع آبی منطقه است.
معضل پسماند سالهای طولانی است که گریبان مازندران سرسبز را گرفته و در برهههای مختلف سه دهه گذشته در برخی مناطق تبدیل به بحران چندوجهی شد. در این فرایند بیشترین آسیب به جنگلهای مازندران وارد شد. محل دپوی زبالهها در آمل، بابل، بابلسر، نوشهر، نور و بسیاری از شهرهای این استان از گلوگاه تا رامسر تهدیدی جدی برای عرصههای طبیعی محسوب میشوند.
هر چند قصه تلخ معضل زباله برای بومیان مازندران تکراری است و بسیاری از مازندرانیها درد و رنج و جانسختی آن در برابر راهحلهای متنوع را با گوشت و استخوانشان لمس کردهاند، ولی برای غیربومیان هم ناآشنا نیست. چون اگر حتی پیشینه یک بار سفر زمینی به مازندران را داشته باشند، بوی تعفن زبالههای انباشته در جایجای استان بدون تردید مشامشان را آزرده است.
بیراه نیست اگر گفته شود در مسیرهای منتهی به جنگل، دریا یا کوههای همه شهرستانهای مازندران میتوان نقاطی را یافت که بوی تعفن زباله احساس شود و محل دپوی زبالهها به چشم آید.
با این که طی سالهای اخیر گامهای مثبتی برای ساماندهی زباله در مازندران برداشته شد، اما به جز موارد معدودی از جمله بهرهبرداری از نیروگاه زبالهسوز نوشهر که آن هم البته با چالش و تعطیلی مواجه شد و کارخانه کمپوست تنکابن، بقیه طرحها به سرانجامی اثرگذار نرسیدند و فرآیند تخریب اراضی طبیعی همچنان ادامه دارد.
انتهای خبر/
